அன்னியம்

இப்போது சிவஞான போதத்தின் எட்டாம் சூத்திரத்தையும் சூத்திரத்தின் பொருளையும் நோக்குவோம். பின்னர் சற்று விரிவாக
உணர்ந்து கொள்வோம்.

ஐம்புல வேடரின் அயர்ந்தனை வளர்ந்து எனத்
தம்முதல் குருவுமாய்த் தவத்தினில் உணர்த்த விட்டு
அன்னியம் இன்மையின் அரன்கழல் செலுமே.

மெய், வாய், கண், மூக்கு, செவி என்னும் ஐந்து புலன்களாகிய வேட்டையாடுநரின் ஒருங்கு இணைந்த தொடர் இயக்கத்தினால் சொந்த வடிவத்தையும் அதன்கண் உள்ள ஆன்மாவினையும் உணராமல் மயங்கி; தமது முன் நிற்கும் ஆசிரியனாய் தவநிலையில் நின்று அறிவு புகட்டவே, அவ் அறியாமையைக் களைந்து; சிவம் தன்னின் வேறானது அன்றென்பதனால் சிவத்துடன் ஒன்றுபடுவதாகும்
இங்கு பயன்கண்டுள்ள அந்நியம் அல்லது அன்னியம் என்றசொல்லும் ஓர் ஆற்றல் வாய்ந்த சொல்லாகும்.

அல் + நீ + அன் = அன்னீயன் > அன்னியன்.

நீ என்பது பழம்+ நீ > பழனி என்பதிற்போல் நி என்று குறுகிற்று.

நீ அல்லாத பிறன் அன்னியன். ஆக நான், நீ, பிறன் என்பது,
நீயன்மை என்ற கருத்துக்குப் பிறப்பிடமாயிற்று.

இறைவன் ஞான் + நீ என்ற இரண்டு நிலையில் உணரப்படுதலால்
உணர்ந்தோன் ஞானி என்ப்பட்டான். ஞானி > ஞானம்.

ஞான் என்பது யான் என்பதன் திரிபு.மலையாள மொழியில் இன்றும் வழங்குவது.

அன்னியம் என்பது ஓர் அழகிய தமிழ்வடிவம் ஆகும்.

 

 

 

 

 

 

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s