மைசூர்

மைசூர்

இந்தோ ஐரோப்பிய மொழிகள் எனப்படுபவை, தமிழ்ச்சொற்களை எடுத்துத் தலையைக் கிள்ளிவிட்டு, வாலைச் சரிசெய்து
அவற்றைச் சொல்லாக்கிப் பயன்படுத்துமென்பதற்கு எண்ணிறந்த எடுத்துக்காட்டுக்களைத் தரமுடியும். பல ஆய்வாளர்கள் தந்துள்ளனர்.

எ-டு: இந்த, அந்த: (தமிழ்) – "த"(ஆங்கிலம்).
அரு : – (ரேர்)

இந்த முறை பல சொற்களில் இந்த ஐரோப்பியமல்லாத பிற வட்டார மொழிகளிலும் உள்ளது. அது நிற்க:

மைசூர் என்ற சொல்லைச் சற்று காண்போம்.

இந்த ஊரின் பழைய பெயர் எருமையூர். ஒரு காலத்தில் தமிழரிருந்த ஊர். பின் மொழியும் மக்களும் மாறிப்போயினர்.

சரி: எருமை என்ற சொல்லில் இருந்து தலையைக் கிள்ளி விட்டால் மீதமிருப்பது: "மை".

மையூர் > மைசூர். யகர சகர மாற்றம். வாயில் வாசல் போல; தேயம் தேசம் போல.

இப்போது முழுவதும் பார்த்தால்–

எருமையூர் > மையூர் > மைசூர்.

சரி இனி சங்கத மாற்றங்களைக் கவனிப்போம்.

எருமை > மை > மகி > மகிஷ.

"ஷ" என்பது சங்கதமாக்கும் முனைந்த திரிபு ( deliberate corruption ).

எங்கெங்கு
காணினும், ஊர் ஊர் என்று வருவனவெல்லாம் குமரியிழந்த, ஆட்சியிழந்த,
பண்டைப்பெருமையெல்லாம் இழந்து அதை அடையாளம் கண்டுகொள்ளவும் இயலாமல்
போய்விட்ட, உட்பூசலில் உள்ளம் களித்திருக்கும் இவனுடைய சொற்களல்லால்
பிறவல்ல.

This entry was posted in etymology. Bookmark the permalink.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s